Walka z bólem
W medycynie, jak w życiu, niektórych rzeczy się nie sprawdza. Tak było z bóle. Przez stulecia naukowcy nie zajmowali się ta tematyką, ponieważ jeśli się nie wie czemu boli, to trzeba brać leki. Z jednej strony wspaniale, że te czasy minęły, z drugiej nadal w Polsce brakuje poradni, które zajmują się leczeniem bólu. Według statystyk wynika, że ponad 30 procent Polaków potrzebuję pomocy u specjalisty. Ból jest jak starszy brat - trzeba z nim żyć. Z bólem jest gorzej, ból jest od naszych urodzin po śmierć. Musimy się czasem pogodzić z bólem, a co zabawniejsi mówią, że po 40-stce jeśli z rana nic nie boli, to nie żyjemy. Czy jest jakaś klasyfikacja bólu? Tak, każdy ból jest inny, a także każdy przeżywa go inaczej. Ból przewlekły powoduje że nie cieszy nas nic, brak skupienia i snu, jesteśmy zmęczeni wszystkim. Ból także nas upośledza i trzeba z nim walczyć. Ważne jest zażywanie leków i poddawanie się terapiom. Ból jest ostrzeżeniem i nie jest to tylko wynik urazu (złamana noga) czy przebytej choroby (zapalenie wyrostka robaczkowego). Informuje nas o niebezpieczeństwie np. możliwość poparzenia. Receptory w dłoni, które posiadamy na całym ciele, odbierają wszystkie zagrożenia i listem poleconym ślą go do mózgu. On ustala w jaki sposób zareagować. Ból nie tylko jest informacją o zagrożeniu, ale także informuje nas o początkach choroby np. ognisko zapalne z powodu stłuczenia nogi. Do mózgu impulsy docierają wolniej. Organizm człowieka wykorzystuje neurotransmiter. W skrócie jest to biochemiczna substancja wytwarzana w miejscy urazu. Dzięki niej, impuls wędruje poprzez rdzeń kręgowy do mózgu